بگذار سر به سینه ی من تا که بشنوی/

 آهنگ اشتیاق دلی درد مند را/

 شاید که بیش از این نپسندی به کار عشق/

 آزار این رمیده ی سر در کمند را/

بگذار سر به سینه ی من تا بگویمت/

 اندوه چیست، عشق کدامست، غم کجاست/

 بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان/

 عمریست در هوای تو از آشیان جداست/

 دلتنگم، آنچنان که اگر بینمت به کام/

 خواهم که جاودانه بنالم به دامنت/

 شاید که جاودانه بمانی کنار من/

 ای نازنین که هیچ وفا نیست با منت/

 تو آسمان آبی آرامو روشنی/

 من چون کبوتری که پرم در هوای تو/

 یک شب ستاره های تو را دانه چین کنم/

 با اشک شرم خویش بریزم به پای تو/

 بگذار تا ببوسمت ای نوشخند صبح/

بگذار تا بنوشمت ای چشمه ی شراب/

 بیمار خنده های توام ، بیشتر بخند/

خورشید آرزوی منی ، گرم تر بتاب/